در خدمت حكيم فرزانه آقا ميرزا نصر اللّه قمشه‌اى ، كه از شاگردان حاجى سبزوارى بود ، فرا گرفت . پس از آن در مدرسهء چهارباغ اصفهان متوطن گرديد و سال‌ها به تدريس حكمت و كلام و علوم ديگر مشغول بود و در كمال آزادى و عفت به سر مىبرد ؛ علم رياضى و زبان فرانسه را نيز به خوبى فرا گرفت و خط شكسته را نيكو مىنوشت . دانشمند و عارف فرزانه مرحوم الفت ، كه در سال‌هاى اخير از جمع اصحاب رخت بربست ، در مقدمهء اشعار او چنين مىنويسد : به اعتقاد بنده هرچند كه در معلومات مسطوره و غيرها همسرى نداشت ، با اين وصف مقام علو طبع وحدت ذهن و قوهء حافظه و جميع فضايل اخلاقش به درجه‌اى بود كه از روى انصاف مىتوان گفت چنين گوهرى گرانمايه كمتر زيب عالم انسانيت گشته است . حكيم اسد اللّه ، غير از آن همه دانش و فضيلت و معارف ، طبعى عاشقانه و ذوقى لطيف و دلى لبريز از جذبه و حال داشت . گاهى اشعارى مىسرود و ديوانه تخلص مىكرد . وى با بزرگان و دانشمندانى چون فقيه و محدث عالىمقام ، حاج ميرزا على آقاى شيرازى ، متوفاى 23 جمادى الثانى 1375 هجرى قمرى و علامه و عارف بزرگ ، حاج شيخ محمد باقر الفت ، دوستى و مصاحبت داشت . وفات شيخ اسد اللّه در تاريخ 18 ذيقعدهء سال 1344 هجرى قمرى در اصفهان اتفاق افتاد و در تخت فولاد مدفون گرديد . محمد على فروغى ( ذكاء الملك ) - محمد على فروغى ، فرزند ميرزا محمد حسين خان ذكاء الملك ، فرزند ميرزا محمد مهدى ارباب ، فرزند حاج محمد رضا اصفهانى است . جدّش آقا محمد مهدى ارباب از دانشمندان و مؤلفين معروف اصفهان بوده و در سال 1314 هجرى قمرى فوت شده كه در قبرستان آببخشان مدفون گرديده است . از آثار وى ، كتاب